رباعی شمارهٔ ۱۶۵۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ملاقات معشوقه‌اش اشاره می‌کند که در شب به سراغ او آمده است. شاعر از او می‌خواهد که بماند، اما معشوقه در حال رفتن است و در حالی که از او دور می‌شود، می‌گوید که او فردی خوش‌بخت و آرزوهایش تحقق یافته است. این گفتگو نشان‌دهنده حال و هوای عاشقانه و حسرت شاعر است.
آمد بر من دوش مه یغمائیگفتم که برو امشب اینجا نائی
هوش مصنوعی: دیشب ماه روشن و زیبایی به نزد من آمد و من به او گفتم که امشب اینجا نماند و برود.
می‌رفت و همی گفت زهی سودائیدولت بدر آمده است و در نگشائی
هوش مصنوعی: او در حال رفتن بود و میگفت چه خوشحالیای! اطلاعات و خوشبختیای که به دست آمده، همچون ستارهای درخشان است و راهی تازه برای زندگی گشوده شده است.