رباعی شمارهٔ ۱۶۵۴
هوش مصنوعی: این شعر دربارهی آگاهی و دانایی است. شاعر اشاره دارد که آنچه در دل و جان ما وجود دارد، به خوبی درک میشود. همچنین تأکید میکند که هر روز و شب هم به یاد آن چیز هستیم و این دانش و آگاهی همواره در درون ما حاضر است.
آن چیز که هست در سبد میدانیاز سِرّ سبد تا به ابد میدانی
هوش مصنوعی: آنچه که در سبد وجود دارد، حقایق و رازهای آن برای همیشه برای تو روشن است.
هر روز بگویم به شبم یاد آیدشب نیز بگویم که تو خود میدانی
هوش مصنوعی: هر روز به یاد شب هستم و فکر میکنم، و شب هم به یاد تو میافتم و میدانم که تو هم از این احساس آگاهی داری.