رباعی شمارهٔ ۱۶۷۰
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به نکته‌ای عمیق اشاره می‌کند: اگر از هوش و ذکاوت خود استفاده نکنی و خود را از سخن‌وری و خودفروشی دور نگه‌داری، در این صورت هیچگاه به آگاهی و حقیقت نخواهی رسید. در واقع، برای درک عمیق‌تر از خود و دیگران، باید سکوت و توجه را در اولویت قرار دهی.
از خلق ز راه تیزهوشی نرهیوز خود ز سر سخن‌فروشی نرهی
هوش مصنوعی: از آنجا که برخی از مردم با هوش و زیرک هستند، دوری کن و خودت را هم از لاف زدن و سخنچینی دور نگهدار.
زین هر دو اگر سخت نکوشی نرهیاز خلق و ز خود جز به خموشی نرهی
هوش مصنوعی: اگر از هر دو طرف به سختی تلاش نکنی، نمیتوانی از مردم و از خودت فرار کنی؛ جز با سکوت و آرامش، راهی به فرار نخواهی داشت.