رباعی شمارهٔ ۱۶۷۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از رنج و درد خود صحبت می‌کند و از معشوق می‌خواهد که به جای عذاب دادن، با وصل و عشقش او را شاد کند. او از معشوق می‌پرسد چرا از او فرار می‌کند و به چه دلیلی چنین رفتاری دارد، در حالی که می‌داند یادآوری وصل و محبت، باعث ترس و اضطراب او می‌شود.
از رنج و ملال ما چه فریاد کنیآن به که به شکر وصل را شاد کنی
هوش مصنوعی: از درد و غم ما چه فایدهای دارد اگر فریاد بزنید، بهتر است که با سپاسگزاری به شادی وصل بپردازید.
از ما چه گریزی و چرا داد کنیزان ترس که وصل را بسی یاد کنی
هوش مصنوعی: چرا از ما فرار میکنی و اجازه نمیدهی به ما نزدیک شوی؟ آیا به خاطر ترس از اینکه یاد وصال بیفتی این کار را میکنی؟