رباعی شمارهٔ ۱۶۷۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ما میگوید که اگر از عشق و عاشقان فاصله بگیریم، آفتاب (خوشبختی و روشنی) بر ما تابیده و ما را رنجور میکند. همچنین تأکید میکند که باید مانند سایهای دائم در کنار عاشقان باشی تا به روشنی و نور (کمال و شادی) دست یابی.
از سایهٔ عاشقان اگر دور شویبر تو زند آفتاب و رنجور شوی
هوش مصنوعی: اگر از عشق و محبت دور شوی، آفتاب زندگی تو را خواهد سوزاند و باعث میشود دچار رنج و درد بشوی.
پیش و پس عاشقان چو سایه میدرتا چون مه و آفتاب پرنور شوی
هوش مصنوعی: عاشقان همیشه در کنار هم هستند و همچون سایه یکدیگر را همراهی میکنند، تا به قدری روشن و درخشان شوند که مانند ماه و خورشید بر افرازند.