رباعی شمارهٔ ۱۶۷۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شادی و سرور حاکم بر شهر و دشت اشاره میکند و میگوید که زمین و آسمان مملو از شادی هستند. اما در عین حال، همه بر غمهایی که از تو ناشی شده گله دارند، چرا که این غمها به نوعی به آزادی آنها منجر شده است.
از شادی تو پر است شهر و وادیاز روی زمین و آسمان را شادی
هوش مصنوعی: شهر و دیار از خوشحالی تو پر شده و تمام زمین و آسمان مملو از شادی است.
کس را گلهای نیست ز تو جز غم راکز غم همه را بدادهای آزادی
هوش مصنوعی: هیچ کس غیر از غمهای تو از تو گلهای ندارد، زیرا تو با غمهایت به همه آزادی دادهای.