رباعی شمارهٔ ۱۶۷۴
هوش مصنوعی: شاعر به عشق ازلی اشاره می‌کند که همچون ترانه‌ای زیبا در دل‌ها جاری است. او به حیرت و نادانی ناشی از عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که به خاطر غم‌های عاشقانه، جان خود را از دست داده و به تکرار غم عشق پرداخته است. این بیان نشان‌دهنده عمق احساسات و درگیری‌های عاطفی ناشی از عشق است.
از عشق ازل ترانه‌گویان گشتیوز حیرت عشق گول و نادان گشتی
هوش مصنوعی: تو از آغاز عشق، در حال سرودن هستی و از حیرت عشق، گمراه و ناآگاه شدهای.
از بسکه به مردی ز غمش جان بردیوز بسکه بگفتی غم آن آن گشتی
هوش مصنوعی: به خاطر دلتنگی و دردهایی که از جدایی کشیدهای، به قدری غمگین و ناامید شدهای که حتی به خاطر آنها خودت را از دست میدهی و تمام فکر و ذکر تو تنها شده است.