رباعی شمارهٔ ۱۶۸۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از خواب میخواهد که برود، زیرا اگر بماند، آتش دل او را میسوزاند. همچنین به عقل میگوید که برود، چون او فقط حرفها را میچینید. در نهایت، از عشق دعوت میکند که بیاید، زیرا او در حالتی از تسلیم و تمکین است.
امشب برو ای خواب اگر بنشینیاز آتش دل سزای سبلت بینی
هوش مصنوعی: امشب برو، ای خواب، چون اگر بمانی، آتش دل من باعث میشود که موهای تو بسوزد.
ای عقل برو که تو سخن میچینیوی عشق بیا که سخت با تمکینی
هوش مصنوعی: ای عقل، از اینجا برو که تو فقط حرف میزنی و نمیتوانی احساس را درک کنی. ای عشق، بیا که تو به شدت با وقار و آرامش هستی.