رباعی شمارهٔ ۱۶۸۴
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از تنهایی خود در یک مجلس شادمانی صحبت میکند و با یادآوری یک دوست، آرزو میکند که او نیز در آن جمع حضور داشته باشد. تمامی لوازم شادی مانند جام می، شمع و موسیقی فراهم است، اما غم نبودن دوست بر دل او سنگینی میکند.
امشب منم و یکی حریف چو منیبر ساخته مجلسی برسم چمنی
هوش مصنوعی: امشب من و یک دوست مثل خودم دور هم جمع شدهایم و در جایی زیبا و آرام نشستهایم.
جام می و شمع و نقل و مطرب همه هستای کاش تو میبودی و اینها همه نی
هوش مصنوعی: شراب، شمع، شیرینی و موسیقی همه در دسترس است، اما ای کاش تو هم اینجا بودی و این چیزها اهمیت نداشتند.