رباعی شمارهٔ ۱۶۸۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و علاقه‌اش به محبوبش اشاره می‌کند. او می‌گوید که با وجود دوستان و شادی‌های دیگر در دنیا، تنها شادی واقعی او در همین لحظه و حضور محبوبش است. نوروز و عید برای او به معنای وجود محبوبش است و بدون او هیچ چیز شادی‌آور نیست.
اندر دل من مها دل‌افروز تویییاران هستند لیک دلسوز تویی
هوش مصنوعی: در دل من، چهرههای زیبا و دلربا وجود دارند که در میان دوستانم هستند، اما کسی که واقعاً به من اهمیت میدهد و دلسوزم است، فقط تویی.
شادند جهانیان به نوروز و به عیدعید من و نوروز من امروز تویی
هوش مصنوعی: مردم به خاطر نوروز و جشنهای آن خوشحال هستند، اما جشن واقعی من و نوروز من امروز تو هستی.