رباعی شمارهٔ ۱۶۸۶
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به معشوق خود اشاره میکند و او را مصدر آرامش و کمک در سختیها میداند. او میگوید که در جهان غیر از او کسی نیست که بتواند طلب یاری کند و تنها اوست که میتواند با کرامت خود مشکلات را برطرف سازد.
اندر دو جهان دلبر و جانم تو بسیزیرا که بهر غمیم فریادرسی
هوش مصنوعی: در دو دنیای مختلف، تو محبوب و جان من هستی؛ چرا که در هر زمانی که غمگین میشوم، تو یاریکنندهام هستی.
کس نیست به جز تو ایمه اندر دو جهانجز آنکه ببخشیش باکرام کسی
هوش مصنوعی: هیچکس در دو جهان جز تو وجود ندارد که بخواهد به کسی از کرم و بزرگواریاش ببخشد.