رباعی شمارهٔ ۱۶۸۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر این است که اگر در مسیر حق کوشش و فعالیت کنی، به جایی بلند و نورانی خواهی رسید. در واقع، با تلاش و حرکت در راه صحیح، می‌توانی به مقام‌های عالی‌تری دست یابی و از زمین فراتر بروی. در عرش بلند جای تو خواهد بود و از مقام خود شرم نخواهی کرد، به شرطی که از دنیای مادی و خاکی فراتر بروی.
اندر ره حق چو چست و چالاک شوینور فلکی باز بر افلاک شوی
هوش مصنوعی: وقتی در مسیر حقیقت پرانرژی و آماده باشی، نورِ آسمانی بر فراز آسمانها میدرخشد.
عرش است نشیمن تو شرمت نایدچون سایه مقیم خطهٔ خاک شوی
هوش مصنوعی: جایگاه تو در عرش و آسمان است، پس چگونه از خجالت نخواهی آمد وقتی که در سایهای در دنیای خاکی زندگی میکنی؟