رباعی شمارهٔ ۱۷۳۰
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ احساسات عمیق و دردی است که انسان‌ها ممکن است تجربه کنند. شاعر به دل و درد اشاره می‌کند و می‌گوید اگر واقعا احساس مردانگی داشته باشی، باید به درد دیگران احترام بگذاری. او همچنین بیان می‌کند که ارزش برابری با درد و رنج دیگران را نباید با نفع‌های دنیایی سنجید. در نهایت، درد و رنج شخصی ممکن است ارزش بیشتری از برخورداری‌های ظاهری داشته باشد.
ای دل تو و درد او اگر خود مردیجان بندهٔ تست اگر تو صاحب دردی
هوش مصنوعی: ای دل، اگر تو خودت قادر به تحمل درد او هستی، جان من وابسته به توست، زیرا اگر تو صاحب آن درد باشی، من هم در کنار تو هستم.
صد دولت صاف را به یک جو نخریگر یک دردی ز دست دردش خوردی
هوش مصنوعی: اگرچه ممکن است به ظاهر ثروت و خوشبختیهای زیادی داشته باشی، اما اگر دردی از دردت بکاهد، ارزش آن را ندارد که تنها به خاطر آن همه نعمت را از دست بدهی.