غزل شمارهٔ ۴۹۷
هوش مصنوعی: در این شعر، صوفیان که به جستجوی باده و مستی هستند، به هر سو می‌روند. آنها می‌گویند که باده مورد علاقه‌شان از خم خدا است و این مستی در هر مذهبی حلال و مجاز است. شاعر به زاهدان توصیه می‌کند که توبه را بشکنند، زیرا در چنین مجلسی، توبه از خطا دیگر معنایی ندارد. عشق و محبت را ترجیح می‌دهد و می‌گوید که عاشقان واقعی از دید مردم غافل‌اند و در غم و شادابی خود به راحتر می‌گذرانند. در نهایت، اشاره دارد به اینکه آشنایان در دریا غرق شده‌اند و دیگر نزدیکی به زندگی را فراموش کرده‌اند.
صوفیان آمدند از چپ و راستدر به در کو به کو که باده کجاست
هوش مصنوعی: زاهدان و عارفان از هر سو و از هر جهتی به دنبال شراب و خوشی هستند و در هر گوشه و کناری میگردند تا باده را پیدا کنند.
در صوفی دل‌ست و کویش جانباده صوفیان ز خم خداست
هوش مصنوعی: در دل صوفی عشق و محبت است و در راه او، جان آدمی مانند شراب صوفیان است که از خمرهی خداوند میریزد.
سر خم را گشاد ساقی و گفتالصلا هر کسی که عاشق ماست
هوش مصنوعی: ساقی با سر خم را باز کرد و گفت: هر کسی که عاشق ماست، بیاید و از ما خوشحالی کند.
این چنین باده و چنین مستیدر همه مذهبی حلال و رواست
هوش مصنوعی: این نوع شراب و این نوع مستی در تمام مذهبها مجاز و جایز است.
توبه بشکن که در چنین مجلساز خطا توبه صد هزار خطاست
هوش مصنوعی: در این مجلس، اگر اشتباهی کردهای، بهتر است از توبه کردن دست برداری، زیرا در چنین جایی با توبه کردن، بیش از حد از خطاهایت عقبنشینی کردهای.
چون شکستی تو زاهدان را نیزالصلا زن که روز روز صلاست
هوش مصنوعی: وقتی تو در کار خود موفق میشوی و به هدف میرسی، دیگران را نیز به سمت موفقیت و تلاش دعوت کن، زیرا امروز، روزی است که باید تلاش کرد و از فرصتها بهره برد.
مردمت گر ز چشم خویش انداختمردم چشم عاشقانت جاست
هوش مصنوعی: اگر مردم تو را از دید خود انداختهاند، کسانی که عاشق تو هستند همچنان در دل خود تو را دارند.
گر برفت آب روی کمتر غمجای عاشق برون آب و هواست
هوش مصنوعی: اگر آب روی پایین برود، کمتر غمگین باش، زیرا جای عاشق فراتر از آب و هواست.
آشنایان اگر ز ما گشتندغرقه را آشنا در آن دریاست
هوش مصنوعی: اگر دوستان نزدیک ما در دریا غرق شده باشند، آن غریق نیز با دریا آشنا است.