رباعی شمارهٔ ۱۷۵۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به موسی اشاره می‌کند که او به کوه سینا رفته و از دنیای ظاهری و باطنی ما دور شده است. شاعر می‌گوید که موسی تحت تأثیر تجربیات معنوی قرار نگرفته و از آن گرما و حالتی که در آنجا دارد سرد نشده است. این نشان می‌دهد که موسی همچنان به حرارت و انرژی معنوی خود متصل است و نمی‌تواند از آن جدا شود.
ای موسی ما به طور سینا رفتیوز ظاهر ما و باطن ما رفتی
هوش مصنوعی: ای موسی، تو به قله کوه سینا رفتی و از دل و جان ما عبور کردی.
تو سرد نگشته‌ای از آن گرمیهاچون سرد شوی که سوی گرما رفتی
هوش مصنوعی: تو به خاطر گرماهای گذشته، سردی را احساس نکردهای؛ اما وقتی که به سوی گرما بروی، احساس سردی خواهی کرد.