رباعی شمارهٔ ۱۷۵۵
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به زیبایی و درخشانی ماه اشاره میکند که پس از ظهور و روشنایی، شروع به حرکت در آسمان میکند. اما زمانی که متوجه میشود که در کنار جان انسان قرار گرفته، به طور ناگهانی ناپدید میشود.
ای ماه برآمدی و تابان گشتیگرد فلک خویش خرامان گشتی
هوش مصنوعی: ای ماه، تو طلوع کردی و درخشان شدی و دور خود با نرمی و elegance راه میروی.
چون دانستی برابر جان گشتیناگاه فروشدی پنهان گشتی
هوش مصنوعی: وقتی که فهمیدی، ناگهان جان خود را به خطر انداختی و به طور ناگهانی ناپدید شدی.