رباعی شمارهٔ ۱۷۵۴
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی ماه و نرگس اشاره میکند و بیان میکند که رغم روشنایی و زیبایی آنها، چهره محبوبش را نمیتوانند ببینند و به همین خاطر معذورند. این اشعار حسرت و فراق را به تصویر میکشد.
ای ماه اگرچه روشن و پرنوریاز روشنی روی بت من دوری
هوش مصنوعی: ای ماه، هرچند که نورانی و درخشان هستی، اما از نور و زیبایی چهره معشوق من فاصله داری.
وی نرگس اگرچه تازه و مخموریرو چشم بتم ندیدهای معذوری
هوش مصنوعی: هرچند که تو زیبای تازه و شادابی هستی، اما به خاطر اینکه چشم بتم تو را ندیده، نمیتواند تو را بخوبی بشناسد.