رباعی شمارهٔ ۱۷۶۵
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر دعوت به ملاقات کرده است و از زیبایی و آراستگی معشوق سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که زیبایی معشوق به‌گونه‌ای است که گویی از میان زیبایی‌ها ظاهر شده و به اوج خود رسیده است. شاعر از معشوق می‌خواهد که مانند ماه بر آسمان بتابد و به باغ بیاید، جایی که زیبایی و طراوت وجود دارد.
امروز بیا که سخت آراسته‌ایگوئی ز میان حسن برخاسته‌ای
هوش مصنوعی: امروز بیا که به طرز زیبایی خود را آراستهای، انگار که از دل زیبایی به وجود آمدهای.
بر چرخ برآی ماه را گوش بمالدر باغ درآ که سرو پیراسته‌ای
هوش مصنوعی: ماه را در آسمان تماشا کن و در باغ قدم بگذار که در آنجا سرو زیبایی وجود دارد.