تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۷۶۴

ای یار گرفتهٔ شراب آمیزیبرخیزد رستخیز چون برخیزی
می‌ریز شراب را که خوش می‌ریزیچون خویش چنین شدی چرا بگریزی