تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۷۷۶

ای عشرت نیست گشته هستک شده‌ایوی عابد پیر بت‌پرستک شده‌ای
غم نیست اگرچه تنگ‌دستک شده‌ایاز کوزهٔ سر فراخ مستک شده‌ای