تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۷۸۶

تو می‌خندی بهانه‌ای یافته‌ایدر خانهٔ خود دام و دغل بافته‌ای
ای چشم فراز کرده چون مظلوماندر حیله و مکر موی بشکافته‌ای