رباعی شمارهٔ ۱۷۹۶
هوش مصنوعی: این شعر به این مفهوم اشاره دارد که اگر فردی بدی کند، نباید انتظار خوبی داشته باشد. حتی اگر خداوند مهربان و رحیم باشد، باز هم نتیجه اعمال انسان را نمی‌توان تغییر داد. مانند این است که اگر دانه جو بکاریم، نمی‌توانیم انتظار برداشت گندم داشته باشیم.
بد می‌کنی و نیک طمع می‌داریهم بد باشد سزای بدکرداری
تو بدی می‌کنی ولی انتظار داری که نتیجه اش خوب باشد. اما سزای کار بد، بدی است.
با اینکه خداوند کریم است و رحیمگندم ندهد بار چو جو می‌کاری
هوش مصنوعی: اگرچه خداوند بخشنده و مهربان است، اما اگر بذر گندم نکارید، انتظار محصول گندم را نیز نداشته باشید. هر چیزی نتیجه کار خود را به همراه دارد.