رباعی شمارهٔ ۱۸۱۷
هوش مصنوعی: برای رسیدن به هشیاری و درک عمیق، باید از مستی و تن دادن به عشق و دردهای آن عبور کنی. تنها با غرق شدن در احساسات و تجارب عاشقانه است که میتوانی به وجود واقعی خود و درک عمیقتری از هستی نایل شوی.
تا هشیاری به طعم مستی نرسیتا تن ندهی به جان پرستی نرسی
هوش مصنوعی: تا زمانی که طعم خوش مستی را تجربه نکنی، نمیتوانی به حقیقت روح و جان بکاری.
تا در غم عشق دوست چون آتش و آباز خود نشوی نیست به هستی نرسی
هوش مصنوعی: اگر در غم عشق معشوق مانند آتش و آب از خودت مایه نگذاری و تلاش نکنی، به حقیقت وجودی و بهرهمندی از زندگی نخواهی رسید.