تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۸۱۸

تقصیر نکرد عشق در خماریتقصیر مکن تو ساقی از دلداری
از خود گله کن اگر خماری داریتا خشت به آسیا بری خاک آری