رباعی شمارهٔ ۱۸۲۰
هوش مصنوعی: شاعر از بیخود شدن و شور عشقش توبه میکند، اما عشقش این توبه را میشنود و باعث آزمایش او میشود. توبهاش مانند هیزم است که آتش میفروزد و او را میسوزاند تا دوباره توبه نکند.
توبه کردم ز شور و بیخویشتنیعشقت بشنید از من به این ممتحنی
هوش مصنوعی: من از هیجان و بیاختیاری ناشی از عشق تو توبه کردم و این را به کسی که مرا آزمایش میکند، گفت.
از هیزم توبهٔ من آتش بفروختمیسوخت مرا که توبه دیگر نکنی
هوش مصنوعی: از هیزم توبهام آتش افروخته شد و به خاطر این سوختن، نگذاشت که دوباره توبه کنم.