رباعی شمارهٔ ۱۸۴۱
هوش مصنوعی: شاعر از زیبایی فردی سخن می‌گوید که او را بارها تحت تأثیر قرار داده است. اما هنگامی که او این فرد را شناخت و جمالش را دید، متوجه شد که بی‌دانش و بینش به طور کامل ویران شده است. در واقع، زیبایی این شخص او را از خود بی‌خود کرده و به نوعی آشفته‌اش کرده است.
چونی ای آنکه از جمال فردیصدبار ز چو نیم برون آوردی
هوش مصنوعی: ای کسی که از زیبایی یک نفر، بارها و بارها به زندگی و موجودیت خود رنگ و عمق بخشیدهای، حالا چگونهای؟
چون دانستم ترا و چونت دیدمبی‌دانش و بینشم به کلی ویران بردی
هوش مصنوعی: زمانی که فهمیدم تو را و هنگامی که تو را دیدم، بیخبر از دانایی و بینش من، همهچیز را به طور کامل نابود کردی.