رباعی شمارهٔ ۱۸۴۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیان می‌کند که نمی‌توان از مشکلات و دردهایی که بر او وارد شده، فرار کرد یا با ترفندها و حیله‌ها از چنگ آن‌ها رهایی یافت. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که بهتر است فردی خود را در بند و قید دیگری نکند و به دنبال راه‌حل‌هایی واقعی و مستقیم باشد تا اینکه تنها به فریب و دور زدن مشکلات بپردازد.
چون ممکن آن نیست اینکه از بر ما برهییا حیله کنی ز حیلهٔ ما بجهی
هوش مصنوعی: گمان نمیکنم که بتوانی به راحتی از کنار ما بروی یا با نقشهای که داری، ما را فریب بدهی.
یا بازخری تو خویش و مالی بدهیآن به که دگر سر نکشی سر بنهی
هوش مصنوعی: اگر تو خودت را بفروشی و چیزی از خودت را به کسی بدهی، بهتر است که آن را به کسی بدهی که دیگر نتوانی سر بلند کنی و خودت را از آن شرایط نجات دهی.