رباعی شمارهٔ ۱۸۵۱
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به تضاد بین ظاهر و باطن انسان‌ها اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگرچه فرد ممکن است به نظر نیکو و دارای صفاتی چون بزرگی و صداقت باشد، اما در حقیقت می‌تواند دارای نیرنگ و خبیثی باشد. در نهایت، شاعر از مخاطب می‌خواهد که انصاف را در قضاوت خود در نظر بگیرد.
خیری بنمودی و ولیکن شرینرمی و خبیث همچو مار نری
هوش مصنوعی: تو ظاهر خوبی داری اما در باطن از شر و نیرنگ پر هستی؛ نرم و ملایم هستی ولی در واقع مثل یک مار خطرناک و خبیثی.
صدری و بزرگی و زرت هست ولیکانصاف بده که سخت مادر غری
هوش مصنوعی: درختی بزرگ و با شکوه وجود دارد، اما انصاف بده که میوهاش خیلی تلخ و ناگوار است.