رباعی شمارهٔ ۱۸۵۲
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت، از سفر خود به خاطر عشق معشوق سخن میگوید. او در تلاش است تا از وصال معشوق خبری بدست آورد. در هر مرحلهای که قدم میگذارد، نشانههایی از جدایی و ناکامی را میبیند.
در بادیهٔ عشق تو کردم سفریتا بو که بیایم ز وصالت خبری
هوش مصنوعی: در بیابان عشق تو سفر کردم تا شاید از وصالت خبری به دست بیاورم.
در هر منزل که مینهادم قدمیافکنده تنی دیدم و افتاده سری
هوش مصنوعی: هر جا که پا میگذاشتم، انسانی را میدیدم که به زمین افتاده و سرش بر روی زمین است.