رباعی شمارهٔ ۱۸۵۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به نقد بی‌خبری و نادانی می‌پردازد. او می‌گوید که در عدم آگاهی از اخبار و حقایق، نیکویی و بدی وجود ندارد و انسان بدون آگاهی نمی‌تواند خوب و بد را تشخیص دهد. همچنین به مسأله‌ای اشاره می‌کند که حتی اگر مال و ثروت وجود نداشته باشد، باز هم ارزش هوش و فهم انسان باقی می‌ماند. به طور کلی، این ابیات تأکید بر اهمیت آگاهی و دانش در زندگی دارند.
در بی‌خبری خبر نبودی چه بدیو اندیشهٔ خیر و شر نبودی چه بدی
هوش مصنوعی: تو زمانی که از حقیقت بی‌خبری، نه از خوبیها خبری داری و نه از بدیها، پس چه سودی در این بی‌خبری است؟
ای هوش تو و گوش من و حلقهٔ درگر حلقهٔ سیم و زر نبودی چه بدی
هوش مصنوعی: ای عقل تو و گوش من و حلقهٔ در، اگر این حلقه از طلا و نقره نبود، چه اشکالی داشت؟