رباعی شمارهٔ ۱۸۵۵
هوش مصنوعی: این شعر به عواطف عمیق و وابستگی به عشق اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر عشق معشوقش نباشد، هیچ‌چیز در زندگی‌اش معنا ندارد. او عشق را به عنوان نور بینایی و جوهر وجودش می‌شمارد و بدون آن، همه چیز بی‌معنا است. به عبارتی، عشق معشوقش تمام حقیقت و معنا را برای او می‌سازد و بدون آن، جایگاهش، حتی در ذهنش نیز نامشخص و بی‌محتواست.
در چشم منی و گرنه بینا کیمیدر مغز منی و گرنه شیدا کیمی
هوش مصنوعی: تو در چشمان من وجود داری و اگر نبودی، آیا کسی به حقیقت میتوانست ببیند؟ تو در وجود من حضور داری و اگر نه، دیگر شیدایی چه معنی دارد؟
آنجا که نمی‌دانم آنجای کجاستگر عشق تو نیستی من آنجا کیمی
هوش مصنوعی: در جایی که نمی‌دانم آن مکان کجاست، اگر تو در کنارم نباشی، آنجا برای من هیچ ارزشی ندارد.