تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۸۵۶

در خاک اگر رفت تن بیجانیجان بر فلک افرازد و شاذروانی
در خاک بنفشه‌ای بپایید و برستچون برندهد سرو چنان بستانی