رباعی شمارهٔ ۱۸۶۴
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از شدت عشق و غم خود صحبت میکند. او از رنجهایی که در اثر عشق تجربه کرده، میگوید و به محبوبش اشاره میکند که از حال او بیخبر است. احساساتی مانند درد و ناامیدی به وضوح در متن نمایان است.
در عشق تو خون دیده بارید بسیجان در تن من ز غم بنالید بسی
هوش مصنوعی: در عشق تو اشکهای زیادی ریختم و بسیار از درد درونم شکوه و ناله کردم.
آگاه نئی ز حالم ای جان جهانچرخم به بهانهای تو مالید بسی
هوش مصنوعی: ای جان جهانی، از حال من بیخبر هستی، اما من به بهانهای به دور خود میچرخم و دلخوشیم را با یاد تو میسازم.