تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۸۶۸

درویشان را عار بود محتشمیواندر دلشان بار بود محتشمی
اندر ره دوست فقر مطلق خوشترکاندر ره او خوار بود محتشمی