رباعی شمارهٔ ۱۸۶۹
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به عشق و محبت خود به محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که در هر دو جهان، محبوب اوست و تنها اوست که در زمان‌های سختی به او کمک می‌کند. هیچ کس جز او در این دو جهان برای او ارزشمند نیست و او تنها کسی است که با کرامت و عظمت خود می‌تواند او را ببخشد.
در هر دو جهان دلبر و یارم تو بسیزیرا که به هر غمیم فریاد رسی
هوش مصنوعی: در هر دو دنیا، محبوب و یار من وجود دارد، زیرا در هر ناراحتی و غم، او به فریادم میرسد.
کس نیست به جز تو ایمه اندر دو جهانجز آن که ببخشیش باکرام کسی
هوش مصنوعی: هیچ کس در دو جهان جز تو نیست که بتواند با بزرگواریش ببخشد.