رباعی شمارهٔ ۱۸۷۱
هوش مصنوعی: این ابیات شاعر به بیان عشق و دلدادگی می‌پردازد. شاعر به فردی که در مستی عشق غرق شده، اشاره می‌کند و می‌گوید تو خود را در عشق او می‌دانی، اما در واقعیت، آنچه که تو را در مسیر این عشق گرفتار کرده، خودت هستی و ممکن است از خود غافل شده باشی. به نوعی، او تاکید دارد که باید خود را بهتر بشناسی تا در این راه دچار اشتباه نشوی.
دل از می عشق مست می‌پنداریجان شیفتهٔ الست می‌پنداری
هوش مصنوعی: دل گمان می‌کند که از می عشق سرمست است و جان هم خیال می‌کند که همیشه شیفته و عاشق حقایق جاودان بوده است.
تو نیستی و بلای تو در ره توآنست که خویش هست می‌پنداری
هوش مصنوعی: تو در کنار ما نیستی، اما در راهی که تو میروی، به چیزی گرفتار هستی که فکر میکنی خودت هستی.