تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۸۷۲

دلدار به زیر لب بخواند چیزیدیوانه شوی عقل نماند چیزی
یارب چه فسونست که او می‌خواندکاندر دل سنگ می‌نشاند چیزی