رباعی شمارهٔ ۱۸۷۷
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده به حالت عاشقانه و مشتاقی خود اشاره می‌کند که از ساقی (نوید دهنده عشق) درخواست می‌کند. وقتی زیبایی و جذابیت ساقی را می‌بیند، به شدت تحت تأثیر قرار می‌گیرد و احساس می‌کند که خود را گم کرده است و تنها به یاد ساقی باقی مانده است.
دوش از سر عاشقی و از مشتاقیمی‌کردم التماس می از ساقی
هوش مصنوعی: دیشب به خاطر عشق و اشتیاقم از ساقی خواهش میکردم که میدهد.
چون جاه و جمال خویش بنمود به منمن نیست شدم بماند ساقی ساقی
هوش مصنوعی: وقتی زیبایی و مقام خود را به من نشان داد، دیگر وجود من محو شد و فقط ساقی باقی ماند.