رباعی شمارهٔ ۱۸۸۰
هوش مصنوعی: در این شعر به وضعیت متغیر زندگی اشاره شده است. شاعر از گذشته‌ای که پر از خوشبختی و نشاط بوده یاد می‌کند و به حالتی آتشین و سوزان در زندگی فعلی می‌رسد. او افسوس می‌خورد که دست خداوند این دو زمان را در سرنوشت انسان نوشته است؛ زمانی خوش و اکنون داغ و سخت.
دی بود چنان دولت و جان افروزیو امروز چنین آتش عالم سوزی
هوش مصنوعی: دیروز اوج خوشی و شعف بود و امروز آتش سوزانندهای بر افروخته است که همه جا را فرا گرفته.
افسوس که در دفتر ما دست خداآن را روزی نبشت این را روزی
هوش مصنوعی: ای کاش در دفتر زندگی ما، دست سرنوشت این روزگار را به گونهای دیگر رقم میزد.