رباعی شمارهٔ ۱۸۸۵
هوش مصنوعی: شاعر به طبیب مراجعه میکند و از او درباره عشق و حالش سؤال میکند. طبیب به او توصیه میکند که از تمام صفات دنیوی و خود فراتر رود و از هر آنچه که هست جدا شود.
رفتم به طبیب گفتم ای بینائیافتادهٔ عشق را چه می‌فرمایی
هوش مصنوعی: به پزشک مراجعه کردم و گفتم ای پزشک بینا، در مورد درد ناشی از عشق چه نظری داری؟
ترک صفت و محو وجودم فرمودیعنی که ز هر چه هست بیرون آئی
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که باید از ویژگی‌های خود و وجود خود دور شوی و به طور کلی از هر چیزی که در زندگی‌ات هست، خارج شوی. یعنی باید فراتر از خودت بروی و به حالت‌هایی دست پیدا کنی که به نوعی رهایی از دنیای مادی و محدوده‌های فردی را نشان می‌دهد.