رباعی شمارهٔ ۱۸۸۹
هوش مصنوعی: شاعر از ماه چهارده صحبت میکند که درخشندگیاش من را مسحور کرده است. این ماه مرا به جایی برد که دیگر هیچ چیز ندارم، زیرا تمام آنچه داشتم را از من گرفت و حالا فقط چهار چیز برایم باقی مانده است.
زان ماه چهارده که بود اشراقیگشتم زر ده دهی من از براقی
هوش مصنوعی: از آن ماه کامل که مثل یک نور درخشان بود، من درخشان و تابناک شدم و ثروت و نعمت فراوانی به دست آوردم.
آن نیز ببرد از من تا هیچ شدمار ده ببرد چهار ماند باقی
هوش مصنوعی: آن نیز از من برداشت و من کاملاً ناپدید شدم؛ اگر حتی ده چیز از من بردارد، چهار چیز دیگر باقی خواهد ماند.