رباعی شمارهٔ ۱۸۹۲
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر زیبایی و ویژگیهای بینظیر یک درخت، قمر، سحر و شکری را توصیف میکند و میگوید که هیچیک از آنها به اندازه اینها سرسبز، نورانی، شاداب و با ذوق نیستند. یعنی همه چیز را مقایسه میکند و برتری اینها را نشان میدهد.
سرسبزتر از تو من ندیدم شجریپرنورتر از تو من ندیدم قمری
هوش مصنوعی: هیچ درختی به زیبایی و سرسبزی تو ندیدم و هیچ ماهی به روشنایی تو نمیشناسم.
شبخیزتر از تو من ندیدم سحریپرذوقتر از تو من ندیدم شکری
هوش مصنوعی: من هیچ کس را مانند تو ندیدهام که در صبح زود چنین شاداب و بانشاط باشد.