رباعی شمارهٔ ۱۸۹۴
هوش مصنوعی: این بیت از شاعر احساس سرمستی و شیدایی را به تصویر می‌کشد. او از نوشیدنی‌هایی می‌گوید که می‌نوشد و در این حال به کسی فکر می‌کند. همچنین به شکست و اندوهی که ممکن است از این وضعیت ناشی شود، اشاره دارد. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که شکست او از روی بی‌دقتی و بی‌مبالاتی نبوده است.
سرمستم و سرمستم و سرمست کسیمی خوردم و می خوردم و از دست کسی
هوش مصنوعی: من در نشئگی و شوق عمیق غرق شدهام و از کسی نوشیدنی مینوشم و به یاد او همه چیز را فراموش کردهام.
همچون قدحم شکست وانگه پرکردآخر ز گزاف نیست اشکست کسی
هوش مصنوعی: قد من مانند شاخهای شکسته است، اما در نهایت از بیهودهگی، کسی نخواهد توانست آن را پر کند.