تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۸۹۵

سوگند همی خورد پریر آن ساقیمی‌گفت به حق صحبت مشتاقی
گر باده دهم به شهری و آفاقیعقلی نگذارم به جهان من باقی