رباعی شمارهٔ ۱۹۱۱
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از احساسات عاطفی و درونی خود صحبت می‌کند. او در لحظاتی از غم معشوقه‌اش به شدت ناراحت و دل‌شکسته است و در دیگر لحظات با او درباره دردها و دل‌تنگی‌هایش گفتگو می‌کند. همچنین اشاره می‌کند که چرا در پی چیزی در جهان است که در حقیقت در وجود خودش پیدا نمی‌شود. در واقع، جستجو برای محبت و درک معشوق، او را به تردید و سرگردانی می‌کشاند.
گاه از غم او دست ز جان می‌شوئیگه قصهٔ آ، به درد دل می‌گوئی
هوش مصنوعی: گاهی به خاطر غم او، به کلی از جان خود دست میشوید و گاهی هم درد دل خود را با او در میان میگذارید.
سرگشته چرا گرد جهان می‌پوئیکو از تو برون نیست کرا می‌جویی
هوش مصنوعی: چرا در جهان سردرگم و بیهدف میگردی، در حالی که هیچجا جز خودت نیست که دنبال آن میگردی؟