تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۹۱۹

گر سوزش سینه را به کس می‌داریوز مهر ضمیر پر هوس می‌داری
باید که چو نالهٔ تو آرام دلستآن ناله قرین هر نفس می‌داری