رباعی شمارهٔ ۱۹۲۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و وابستگی عمیق خود به معشوق صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که اگر به دیدن محبوبش نیاید و در کنار او نماند، عشق و وجود خود را نیز از دست می‌دهد. به نوعی، شاعر نشان می‌دهد که عشقش به معشوق باعث می‌شود که هیچ‌گونه زندگی و پیوندی بدون او برایش معنادار نباشد.
گر عاشق زار روی تو نیستمیچندان به در سرای تو نه ایستمی
هوش مصنوعی: اگر عاشق بیچارهای در مقابل چهرهات وجود ندارد، پس چرا بهطور مکرر در درگاه تو نمیایستم؟
گفتی که مایست بردرم خیز بروای دوست اگر نه ایستمی نیستمی
هوش مصنوعی: تو گفتی که باید برادر من در این راه حرکت کند، و تو ای دوست، اگر من حرکت نکنم، نخواهم بود.