رباعی شمارهٔ ۱۹۲۳
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق و longing (عاشقانه) می‌پردازد. شاعر می‌گوید اگر عقل در جستجوی دوست نباشد، هرگز عاشق چنین زیبا و شیدا نخواهد شد. همچنین، اگر کسی در غم زیبایی (گوهر) خود نباشد، هرگز در عشق لب نمی‌گشاید و دلی شاد نخواهد داشت. به طور کلی، شاعر بر اهمیت عشق و نقش آن در زندگی تأکید می‌کند.
گر عقل به کوی دوست رهبر نبدیروی عاشق چنین مزعفر نبدی
هوش مصنوعی: اگر عقل نمیتوانست تو را به کوی دوست راهنمایی کند، عشق هم هرگز به این حال و روز عاشق نمیافتاد.
گر آنکه صدف را غم گوهر نبدیبگشاده لب و عاشق و مضطر نبدی
هوش مصنوعی: اگر غصه و نگرانی لؤلؤ را نداشتی، در این صورت هم لبهایت باز نبود و هم عاشق و بیتاب نمیشدی.