رباعی شمارهٔ ۱۹۳۱
هوش مصنوعی: این شعر به ناامیدی و امید اشاره دارد. شاعر می‌گوید اگر در زندگی نشانه‌ای از موفقیت یا خوشی نمی‌بینی، نباید ناامید شوی. حتی در دل سختی‌ها و دشواری‌ها ممکن است امیدهایی وجود داشته باشد. او به دل می‌گوید که نباید امید را از دست بدهد، زیرا حتی در شرایط سخت نیز می‌توان به شناخت و زیبایی‌های زندگی دست یافت.
گر هیچ نشانه نیست اندر وادیبسیار امیدهاست در نومیدی
هوش مصنوعی: اگر هیچ نشانه‌ای وجود ندارد، در این راه پر از امید، ناامیدی هم خودش میتواند یک نوع امید باشد.
ای دل مبر امید که در روضهٔ جانخرما دهی، ار نیز درخت بیدی
هوش مصنوعی: ای دل، ناامید باش که در باغ زندگی، میوهای شیرین به تو نخواهد داد، حتی اگر درختش هم بید باشد.