رباعی شمارهٔ ۱۹۳۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به معشوق خود خطاب میکند و میگوید آیا تو جان من نیستی؟ اکنون که به تو نگاه میکنم، تو همان جان منی. اگر تو از من دور شوی، من کافر میشوم، زیرا تو ایمان و هستی منی.
گفتم صنما مگر که جانان منیاکنون که همی نظر کنم جان منی
هوش مصنوعی: گفتم ای معشوق آیا تو همانا محبوب من هستی؟ اکنون که به چشمانت نگاه میکنم، میبینم که تو جان من هستی.
مرتد گردم گر ز تو من برگردیای جان جهان تو کفر و ایمان منی
هوش مصنوعی: اگر از تو روی برگردانم، جان من، گویی به رد ایمان خود پرداختهام، زیرا تو برای من همهچیز هستی و کفر و ایمان من به تو بستگی دارد.